2014-2015 MAK Taslak Metni ve Grafikler PAROLASIZDIRGenel ve devlet avlaklarının  tesisi, tescili, işletilmesi ve yönetimine  ilişkin esas ve usuller ;

 

                                                                                                       Ek-1

 

GENEL VE DEVLET AVLAKLARININ

 TESİSİ, TESCİLİ, İŞLETİLMESİ VE YÖNETİMİNE

 İLİŞKİN ESAS VE USULLER

 

 

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu (KAK) ve 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ülkemizin av ve yaban hayatı kaynaklarının korunması, geliştirilmesi ve yönetimi ile avlakların tesis edilmesi, avcılığın organizasyonu, düzenlenmesi ve kontrolü yetkilerini Bakanlığımıza vermiştir. Yaban hayatı kaynaklarımızın ve bu kaynakların barındırdığı biyolojik çeşitliliğin korunması, geliştirilmesi, milli ekonomiye kazandırılması ve gelecek nesillere intikali Bakanlığımızın titizlikle üzerinde durduğu konuların başında gelmektedir

Ülkemizde avcılık 1937 yılından 2003 yılına kadar 3167 sayılı Kara Avcılığı Kanunu hükümleri çerçevesinde her yıl en az bir defa toplanan Merkez Av Komisyonunun (MAK) yaptığı düzenlemeler ve aldığı kararlar doğrultusunda yürütülmüştür. 2003 yılında yürürlüğe giren 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu da avcılık faaliyetlerinin yürütülmesi işlemini MAK kararlarına bırakmış ancak 3167 sayılı kanundan farklı olarak avlakların tesis edilmesi ve avcılığın etüt ve envanter verilerine istinaden hazırlanan avlanma planları çerçevesinde yapılmasını öngörmüş ve bu konuda Bakanlığımızı yetkili kılmıştır.

Bu kapsamda, Merkez Av Komisyonu 4915 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine istinaden hazırlanan “Merkez Av Komisyonu, İl ve İlçe Av Komisyonlarının Görevleri, Çalışma Esas ve Usullerine Dair Yönetmelik (MAK Yönetmeliği) hükümleri çerçevesinde her yıl en geç Mayıs ayı sonuna kadar toplanarak o av dönemi için yurt çapında korunacak av hayvanlarını, avlanmasına izin verilecek av hayvanlarını ve bunların avlanma süreleri, limitleri, zamanı ve günlerini, yasaklanan avlanma araç ve gereçlerini, yasaklanacak avlanma sahalarını, mücadele maksatlı avlanma esas ve usullerini belirlemektedir.

Ancak, 4915 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten 2009 yılına kadar geçen süre içerisinde Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının tesis edilememiş olması 3167 sayılı mülga Kara Avcılığı Kanununun yürürlüğe girdiği 1937 yılından beri devam eden bir uygulamanın 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun yürürlüğe girdiği 2003 yılından günümüze kadar devam etmesine de neden olmuştur. Bu zaman zarfında yapılan uygulamada, ülke genelinde av hayvanlarının azaldığı veya tükendiği sahalar ava kapatılmakta, ava açık olan sahalarda ise her bir avcının hangi türden kaç adet av hayvanı avlayacağı popülasyonların durumları değerlendirilmeden Merkez Av Komisyonu kararları ile belirlenmektedir.  Başka bir değişle, 4915 sayılı Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının 2009 yılına değin tesis edilememiş olması ülkemizde MAK kararları ile avlattırılan av hayvanlarının popülasyonlarının değerlendirilmesi amacıyla envanter çalışmalarının yapılamamasına neden olmakta bu sebeple de av hayvanlarının yıllık avlanma kotaları belirlenememekte dolayısı ile de avcı sayısı göz önüne alınarak avcı başına avlanma limitleri tespit edilememektedir. Halbuki MAK Yönetmeliğinin 27 inci maddesinde ifade edildiği üzere, Merkez Av Komisyonu, il av komisyonu kararlarını da göz önünde bulundurarak, avlanma sürelerini tespit ettiği av hayvanlarının popülasyon durumuna göre bir av günü için avcı başına avlanma miktarlarını ve bir günden fazla süren avlanmalarda nakil vasıtalarında bulunan avcı başına taşınabilecek avlanma miktarlarını tespit etmekle yükümlüdür. Aynı yönetmeliğin 25 inci maddesinde ifade edildiği üzere, popülasyonları azalan av hayvanlarının avının herhangi bir av döneminde yasaklanması da Merkez Av Komisyonunun yükümlülükleri arasındadır. Ancak, ülkemizde av hayvanlarının envanteri sınırları tespit edilmiş ve büyüklükleri belirlenmiş olması nedeniyle sadece örnek avlaklar ve yaban hayatı geliştirme sahalarında yapılmaktadır. Bu sahaların haricinde yaşayan av hayvanlarının envanterleri yapılamamakta dolayısı ile de popülasyonlarının durumları değerlendirilememekte bu sebeple de her yıl yapılan MAK toplantılarında avcı başına avlanma miktarlarının belirlenmesinde sıkıntılar yaşanmakta, belirlenen miktarlar da envanter verilerine dayandırılmadığı için av hayvanlarının nesillerini tehdit etmektedir. Ülkemizde 3167 sayılı mülga Kara Avcılığı Kanununun yürürlüğe girdiği 1937 yılından günümüze kadar geçen süre içerisinde devam eden bu uygulama birçok av hayvanı türünün nesillerinin bazı yörelerimizde tükenmesine bazı yörelerimizde de tehlike altına düşmesine neden olmuştur. Halbuki av ve yaban hayatı yönetiminde, yönetim birimi “saha” değil “popülasyon”dur. Gelişmiş ülkelerde av ve yaban hayatına ilişkin kararlar av ve yaban hayvanı popülasyonlarının büyüklük, yoğunluk, strüktür, doğum ve ölüm oranları gibi popülasyon dinamiklerine ilişkin envanter verileri göz önüne alınarak verilmektedir.

4915 sayılı Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının günümüze değin tesis edilememiş olmasının yarattığı diğer bir sorun ise ülkemizde av turizmi kapsamında yapılan faaliyetlerin sadece örnek avlaklarla sınırlı kalması ve geliştirilememesidir. Ülkemizde av turizmi faaliyetlerinin yaptırılacağı sahalar 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 15 inci maddesine istinaden hazırlanan ve 08.01.2005 tarih ve 25694 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren “Yerli ve Yabancı Avcıların Av Turizmi Kapsamında Avlanmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin (Av Turizmi Yönetmeliği)” 29 uncu madde hükümleri çerçevesinde özel avlaklar, örnek avlaklar, devlet avlakları ve yaban hayatı geliştirme sahaları (YHGS) ile sınırlandırılmıştır.

YHGS’lerin kuruluşu, yönetimi, denetimi ve bu alanlarda izin verilecek faaliyetlerle ilgili esaslar 4915 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine dayanılarak hazırlanan ve 08.11.2004 tarih ve 25637 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Yaban Hayatı Koruma ve Yaban Hayatı Geliştirme Sahaları ile İlgili Yönetmelik (YHGS Yönetmeliği) ile belirlenmiştir. Bu yönetmeliğin 20 inci madde hükümleri çerçevesinde bu sahalardaki hedef tür veya türlerin avlanması yasaktır. Bu sahalarda yaşayan türlerin avına, hedef tür veya türlerin taşıma kapasitesine ulaşmasıyla sahanın koruma statüsü kaldırılarak sahaya örnek avlak statüsü vermek suretiyle izin verileceği yönetmeliğin yine aynı maddesinde ifade edilmiştir. YHGS’lerin statü değişikliği Bakanlar Kurulu kararıyla yapılmaktadır.  Ülkemizde toplam 1 201 285 hektar saha kaplayan 80 adet YHGS tesis edilmiştir. Bu sahaların toplam 1 000 610 hektar saha kaplayan 59 adedi Kızıl Geyik, Yaban Keçisi, Karaca, Ayı, Sırtlan, Yaban Koyunu, Ceylan, Alageyik ve Çengelboynuzlu Dağ Keçisi gibi av turizmi potansiyeli olan büyük memeli av hayvanları için tesis edilmiştir. Toplam 200 673 hektar alan kaplayan diğer 21 adet saha Ada Doğanı, Sülün, Dağ Horozu, Toy ve su kuşları için tesis edilmiştir. 2008 yılı itibariyle 6 saha haricinde taşıma kapasitesine ulaşan herhangi bir saha bulunmadığı için YHGS’lerin statülerinin örnek avlak olarak değiştirilmesine ilişkin herhangi bir çalışma başlatılmamıştır. 2003 yılından 2009 yılına kadar olan sürede YHGS’lerde yürütülen av turizmi faaliyetlerinde, daha sağlıklı popülasyonlar oluşturmak amacıyla YHGS’lerde barınan hedef tür popülasyonlarındaki hasta, genetik deformasyonlara sahip ve üreme yeteneği düşük yaşlı bireyler ile evcil hayvanlarla çiftleşmeler sonucu oluşan melezlerin popülasyondan çıkarılmasına YHGS özel avlanma planları çerçevesinde izin verilmiştir. 4915 sayılı Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının bir an önce tesisi ülkemizde av turizmi yaptırılan sahaların genişlemesine ve büyük memeli av kaynakları potansiyelimizin av turizmi kapsamında değerlendirilerek gerek ülke ekonomisine gerekse av turizmi yaptırılan sahalarda yaşayan köylülere önemli bir gelir kaynağı yaratılabilecektir.

4915 sayılı kanunda avlaklar özel avlak, devlet avlağı, genel avlak ve örnek avlak olmak üzere dört ayrı statüde tanımlanmaktadır. Bir bütün teşkil eden özel mülkiyetteki tapulu arazilerden, Bakanlığımızın avlaklar için tespit ettiği ve tanımladığı şartlara uygun olan avlaklar özel avlak; devlet ormanları, toprak muhafaza, ağaçlandırma sahaları ve benzeri yerlerle devlet tarım işletmeleri, baraj gölleri ve emniyet sahalarında, ilgili kuruluşun muvafakatı alınarak Bakanlığımızca avlak olarak ayrılacak yerler devlet avlağı; özel ve devlet avlakları dışında kalan bütün av sahaları ile göl, lagün, bataklık ve sazlık gibi sahalar genel avlak; devlet avlakları ve genel avlaklar içinden Bakanlığımızca belirlenecek esaslara göre ayrılacak ve işletilecek veya işlettirilecek avlaklar örnek avlak olarak tanımlanmıştır. Ülkemizde avlakların tesisine ilişkin çalışmalar 16 Mayıs 2004 tarih ve 25464 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren  “Avlakların Kuruluşu, Yönetimi ve Denetimi Esas ve Usulleri ile İlgili Yönetmeliğin (Avlak Yönetmeliği)çıkarılması ile başlatılmıştır. Özel veya tüzel kişilere işlettirilmek üzere kiralanabilmesi, avlak işletmecisinin istihdam edeceği işgücünü öncelikle mahalli köylerden sağlaması, kiralanan avlaklardan sağlanan gelirlerin bu avlaklarda alanı bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile koruma, üretim, bakım, avcılığın düzenlenmesi ve av turizmi konularında işbirliği yapılması karşılığı köy tüzel kişilikleri ve belde belediyelerine verilebilmesi, envanter verilerine istinaden hazırlanan avlanma planlarında belirlenen yıllık avlanma kotaları çerçevesinde av yaptırılması gibi yaban hayatı yönetiminin ekolojik, ekonomik ve sosyo-kültürel boyutuna kazandıracağı faydalar göz önüne alınarak 4915 sayılı kanunda tanımlanan avlakların tesisi çalışmalarında öncelik örnek avlakların tesisine verilmiştir. Mart 2009 tarihi itibariyle ülkemizde yaban domuzu, keklik ve sülün türlerimize yönelik 36 ilde 55 adet örnek avlak tesis edilmiş bunlardan 33 adedi işlettirilmek üzere kiraya verilmiş 4 adedi de iptal edilmiştir. Günümüze kadar tesis edilen örnek avlakların kapladığı alan 286 720 hektardır. Bu zaman zarfında 4915 sayılı kanun kapsamında özel avlak, devlet avlağı ve genel avlak tesisine ilişkin herhangi bir çalışma yapılmamıştır.

Bir yaban hayvanı türünün, popülasyon yoğunluğunun belirli bir şekilde azaldıktan sonra tekrar normal yoğunluğa dönmesi için gereken minimum bir yoğunluk vardır. “Minimum Üreme Yoğunluğu” denilen bu seviyenin altına düşen popülasyonların yeniden artarak eski halini alması çok zor olmakta hatta bazı durumlarda ise mümkün olmamaktadır. Minimum yoğunluk seviyesi herhangi bir tür için yok olma sınırını temsil etmektedir. Herhangi bir popülasyonu yok olma tehlikesi ile karşı karşıya getiren bu durum popülasyon fertlerinin çok azalmış ve popülasyonun üreme şansını kaybedecek ölçüde seyrelmiş olmasıdır. Diğer bir değişle üreme dönemine girmiş herhangi bir yaban hayvanının üremede başarılı olabilmesi için popülasyonun kullandığı sahada minimum sayıda çiftin bulunması gerekmektedir. Bu nedenle 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun getirdiği belki de en önemli yenilik avlakların oluşturulması ve avcılığın sınırları belirlenmiş alanlarda envanter verilerine istinaden hazırlanan avlanma planları çerçevesinde kontrollü ve sürdürülebilir bir şekilde yapılmasıdır. 4915 sayılı Kanunun avlak sisteminin kurulmasına ilişkin düzenlemeleri Bern Sözleşmesi Daimi Komitesinin 26-29.12.2007 tarihinde Strasbourg’da gerçekleştirdiği 27 inci toplantısında kabul edilmiş olan “Avrupa Avcılık ve Biyolojik Çeşitlilik Charter’inde (European Charter on Hunting and Biodiversity)” belirtilen prensiplerle uyumludur. Charter herhangi bir konuda vatandaşların haklarını ve devletin sorumluluklarını belitten resmi bir beyannamedir. Avrupa Avcılık ve Biyolojik Çeşitlilik Charter’inde sözü edilen 12 prensipten beklide en önemlisi “Hasadın Ekolojik Olarak Sürdürülebilir Olmasının Sağlanması” prensibidir. Sözü edilen prensip çerçevesinde avcılıktan sorumlu kurumların av hayvanları popülasyonlarını optimum seviyede tutmak ve hasadı sahanın ekolojik ve sosyo-ekonomik taşıma kapasiteleri ve popülasyonlara ilişkin envanter verileri göz önüne alınarak hazırlanan avlanma planları çerçevesinde düzenlemeleri gerekmektedir. Avlak olarak tesis edilen sahalarda avcılık, avlattırılması hedeflenen türün avlak sahasındaki popülasyonunun büyüklüğü, yoğunluğu, strüktürü, doğum ve ölüm oranları gibi dinamiklerine ilişkin temel bilgiler içeren envanter verileri ile alanın taşıma kapasitesi göz önünde bulundurularak hazırlanan avlanma planlarına dayandırılarak yapıldığı için sürdürülebilir bir avcılık ancak avlak sisteminin tesisi ile gerçekleştirilebilecektir. Bu sebeple, ülkemizde en kısa zamanda 4915 sayılı kanunda tanımlanan avlakların tesis edilmesi ve bu avlakların ülke geneline yaygınlaştırılması gerekmektedir.

Ülkemizde genel ve devlet avlaklarının tesisi, tescili, işletilmesi ve işlettirilmesi hususunda Çevre ve Orman İl Müdürlüklerimizin izleyecekleri yol ve uymaları gereken usul ve kuralları belirlemek amacıyla aşağıda sunulan metin hazırlanmıştır. Ülkemizde genel ve devlet avlaklarının tesis ve tescil işlemlerinin tamamlanması için 5 yıllık bir süre planlanmıştır. Her il müdürlüğü 2010 – 2011 Av Dönemi Merkez Av Komisyonu Kararlarında ilan edilmek üzere en az bir adet devlet avlağı veya genel avlak tescil edecek, il müdürlüğü sınırları içerisindeki tüm avlakların tesis ve tescil işlemlerini de 2015 - 2016 av döneminden önce bitireceklerdir. 2015 – 2016 av dönemine gelindiğinde ülkemizin avlak sistemi tesis edilmiş olacak ve hangi sahalarda hangi şartlarda av yapılacağı hangi sahalarda yapılmayacağı belirlenmiş olacaktır. 

 

  1. Genel ve devlet avlaklarının tanımı

 

Devlet avlakları, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 2 inci maddesinin 8 inci fıkrasında “devlet ormanları, toprak muhafaza, ağaçlandırma sahaları ve benzeri yerlerle devlet tarım işletmeleri, baraj gölleri ve emniyet sahalarında, ilgili kuruluşun muvafakatı alınarak Çevre ve Orman Bakanlığınca avlak olarak ayrılan yerler” genel avlaklar ise aynı maddenin 9 uncu fıkrasında “özel avlaklar ve devlet avlakları dışında kalan bütün av sahaları ile göl, lagün, bataklık ve sazlık gibi sahalar” şeklinde tanımlanmıştır. Görüldüğü üzere, 4915 Sayılı Kara Avcılığı Kanunu avlakların ayırımında av hayvanı türlerini değil mülkiyeti esas almıştır. Genel ve devlet avlakları arasında tesis, tescil, işletme ve yönetim açısından herhangi bir ayrım yapılmamıştır.

 

  1. Genel ve devlet avlağı olarak ayrılmayacak sahalar

 

Genel ve devlet avlakları tanımları kapsamına giren ancak ilgili kuruluşun muvafakatı olmayan sahalar, yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu kapsamında olan sahalar ile herhangi bir koruma statüsünde olup, MAK statüsü belirtilerek avlanmanın yasaklandığı sahaların genel ve devlet avlağı olarak ayrılamayacağı Avlak Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde ifade edilmiştir. Ormanlık alanlar, toprak muhafaza ve ağaçlandırma sahalarının devlet avlağı olarak ayrımında orman işletme şeflikleri sınırlarının esas alınacağı, birden fazla orman işletme şefliği alanının bir avlak olarak ayrılabileceği ve orman içerisinde kalan tarım arazileri ile üç yüz hektardan küçük hazine arazilerinin devlet avlakları içerisinde gösterileceği, aynı şekilde genel avlaklar içerisinde kalan üçyüz hektardan küçük ormanlık arazilerin genel avlak içerisinde gösterileceği aynı yönetmeliğin 5 ve 6 ıncı maddelerinde belirtilmiştir. Özel Çevre Koruma Alanları gibi herhangi bir koruma statüsünde olup ilgili kurumların muvafakat verdiği sahalar devlet avlağı olarak ayrılabilir. Avlak Yönetmeliğinin 46 ıncı maddesinde belirtildiği üzere avlak olarak ayrılmayan sahalarda avlanmak yasaktır. Herhangi bir sahanın avlak olarak ayrılmasına muvafakat vermeyen sahadan sorumlu kurum veya kuruluş, o sahada avlanmanın yasak olduğunu standartları Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğünce belirlenen levhalar koymak suretiyle belirlemekle yükümlüdür. Bu sahalar il müdürlüklerimizin göndermiş oldukları il av komisyonu kararlarında belirtilerek MAK kararlarında ilan edilir.

 

3. Genel ve devlet avlaklarının büyüklükleri, sınırlarının belirlenmesi ve isimlendirilmesi

 

Genel ve devlet avlaklarının ayırımında mülkiyet esas alındığı ve av hayvanı türlerine göre ayırım düşünülmediği için herhangi bir genel veya devlet avlağı birçok av hayvanı türünü barındırabilir. Avlak yönetmeliğinin 5 ve 6 ıncı maddelerinde belirtildiği üzere ormanlık alanlar, toprak muhafaza ve ağaçlandırma sahalarının devlet avlağı olarak ayrımında orman işletme şeflikleri sınırlarının esas alınacağı, birden fazla orman işletme şefliği alanının bir avlak olarak ayrılabileceği ve orman içerisinde kalan tarım arazileri ile üç yüz hektardan küçük hazine arazilerinin devlet avlakları içerisinde gösterileceği göz önüne alınırsa, herhangi bir devlet avlağının bir veya birkaç işletme şefliğini içine alacak büyüklükte olabileceği anlaşılmaktadır. Ancak, büyük sahalarda yapılacak envanter, planlama, avcılığın düzenlenmesi, kontrol ve yönetim faaliyetlerinin daha zor olacağı nedeniyle 25 000 -30 000 hektarlık büyüklüklerin uygun olacağı düşünülmelidir. Mümkünse yerleşim yerleri çevrelerini saran 300 metrelik bir şerit ile avlak sınırları dışında bırakılmalıdır. Genel ve devlet avlaklarında hem memeli hem de kuş türlerinin avına izin verileceği için avlak büyüklükleri 3000 hektardan küçük olmamalıdır.

İdari olarak avlak sınırlarını avcılara kolayca tarif edebilme yükümlülüğümüz bulunmaktadır. Bu nedenle devlet avlaklarının sınırlarının belirlenmesinde orman işletme şeflikleri sınırlarının esas alınması haritalama kolaylığı sağlayacaktır. Avlak sahasının işletme şefliği sahasından daha büyük olması veya sınırların işletme şefliği sınırlarını takip edememesi durumunda sınırlar yol, patika vb. gibi herkesin kolayca anlayabileceği doğal hatlara dayandırılmalıdır. Genel avlakların sınırları da yol, patika vb. gibi avcıların kolayca anlayabileceği doğal hatlara dayandırılmalıdır.

            Genel ve Devlet avlaklarının isimlendirilmesinde örnek avlaklarda olduğu gibi avlağa en yakın ilçe ve mevkii ismi verilir. Örneğin Nallıhan-Hocadağı Devlet Avlağı veya Bafra – Balık Gölü Genel Avlağı gibi.

 

4. Genel ve devlet avlaklarının tescili

 

Genel ve devlet avlağı olarak ayrılacak sahaların tecili sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşlardan muvafakat alınarak Avlak Yönetmeliğinin 10 ve 12 inci madde hükümleri çerçevesinde çevre ve orman il müdürlükleri tarafından yapılır. Bu amaç için her şeyden önce sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşları belirlenir. Belirlenen bu kurum ve kuruluşların ilgili birim temsilcilerinden katılım sağlanarak devlet avlağı olarak tescil edilecek sahanın yukarıda belirtilen yönetmeliğin EK 1’inde yer alan ve aşağıda bir örneği verilen Avlak Ön Etüt Raporu hazırlanır. Sahanın yönetiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşlarının ilgili birim temsilcilerinin katılımıyla hazırlanan avlak ön etüt raporu il müdürlükleri tarafından onaylanarak tescil edilir.  Genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilen sahanın ön etüt raporunun bir örneği alanın 1/25.000 lik haritası ile birlikte bilgilendirmek amacıyla Genel Müdürlüğümüze gönderilir. Genel veya devlet avlağı olarak il müdürlüklerince tescil edilen sahalar MAK kararlarının yayımlandığı kitapta ilan edilmek üzere Genel Müdürlüğümüze gönderilen il av komisyonu kararlarında yer alır. Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan orman arazileri için orman işletme müdürlüklerinden,  tarım arazileri için tarım il müdürlüklerinden 10.08.2001 tarihli ve 24489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarım Arazilerinin Korunması ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik” kapsamında, mera, yaylak ve kışlaklar için il mera komisyonlarından görüş alınır ve avlak ön etüt raporu ekleri olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilir.

 

AVLAK ÖN ETÜT RAPORU ÖRNEĞİ

A- GİRİŞ

Emir ve Konu

 

B- SAHA HAKKINDA GENEL BİLGİLER

I- Tetkik Edilen Sahanın Mülki ve İdari Durumu

a) İli, ilçesi, bucağı ve köyü,

b) Orman Genel Müdürlüğünün Bölge Müdürlüğü, İşletmesi, İşletme Şefliği,

c) Bakanlık İl Müdürlüğü, Mühendisliği,

d) Yeri, sınırları, genişliği,

belirtilir.

II- Mülkiyeti

III- Sahanın Doğal Durumu

a) Jeolojik yapı (Jeomorfolojik-ana kaya-toprak),

b) İklim,

c) Doğal unsurlar (Orman, çalılık, mera, sazlık, bataklık, göl, akarsu, pınar, kayalık ve benzeri),

d)Ağaçlandırma ve tarım alanları,

belirtilir.

 

C- SAHADA MEVCUT BİTKİ VE HAYVANLAR

I- Bitki Örtüsü

a) Ağaçlar,

b) Ağaççık ve çalılar,

c) Otlar ve sazlar,

d) Yosun, mantar ve likenler,

gibi bitki örtüsü grupları ile kaplı alanlar ve bu alanların toplam sahaya oranları belirtilir.

 

II- Fauna (Hayvanlar)

a) Mevcut yabani hayvan türleri,

b) Avlandırılmayıp korunacak türler,

c) Avlandırılacak tür veya türlerin geçmişteki durumu,

d) Avlandırılacak tür veya türlerin halihazır durumu,

e) Göçmen türler,

1) Geliş ve dönüş zamanları,

2) Kışlama, yazlama, konaklama,

3) Kuluçkalama ve yavrulama zamanları,

hakkında bilgi verilir.

D- AVLANDIRILACAK TÜRLER HAKKINDA BİLGİLER

Avlandırılacak Tür veya Türlerin Biyolojik Durumu

a) Beslenmeye ilişkin hususlar (Saha içindeki başlıca beslenme ve sulanma yerleri ve zamanları),

b) Üremeye ilişkin hususlar (çiftleşme, yavrulama, kuluçkalama, doğurma yer ve zamanları)

belirtilir.

 

E- DOLAYLI VE DOLAYSIZ İNSAN TESİRLERİ

Sahadaki İnsan Müdahalesi:

a) Av Baskısı

1) Yakın çevredeki avcı ve silah sayısı,

2) Dışarıdan gelen avcılar,

3) Avlanma usulleri,

4) Usulsüz avlanma, yumurta ve yavru toplama,

belirtilir.

 

b) Yaşama Ortamına Yapılan Müdahaleler

1) Orman açmaları ve köklemeler,

2) Ot ve saz biçilmesi,

3) Geçmişteki yangınlar,

belirtilir.

 

c) Otlatma ve Evcil Hayvanlarla Olan İlişkiler

1) Birlikte yaşama yönünden,

2) Besin rekabeti yönünden,

incelenerek belirtilir.

 

d) Ormancılık Faaliyetleri ile İlişkiler

1) Üretim,

2) Gençleştirme,

3) Ağaçlandırma,

4) Toprak muhafaza,

5) Haşere mücadelesi,

6) Diğer faaliyetler (orman içi tesisler),

belirtilir.

 

e) Tarım Faaliyetleri ile İlişkiler

1) Yaşama ortamındaki besin maddeleri üzerine olumlu veya olumsuz etkileri,

2) Yaşama ortamına olan etkileri,

3) Yapılan zirai mücadeleler,

belirtilir.

 

f) Yerleşme Yerleri ve Sanayii Kuruluşları

1) Sahadaki toplu ve münferit yerleşim yerleri,

2) Baraj ve diğer sanayi tesisleri,

3) Drenaj, sulama kanalları, yollar gibi yapılar,

4) Enerji nakil hatları,

belirtilir.

F- DİĞER HUSUSLAR

a) Avlak alanında koruma ve diğer faaliyetlerde görevlendirilmesi düşünülen eleman sayısı,

b) Teşhis için bulanan, materyal (Boynuz, deri, kafatası, telek vs.),

c) Tabii afetlere maruz olup olmadığı,

d) İlgi çeken diğer hususlar,

e) Avlak alanında Bakanlığa ait mevcut yapılar haritada,

belirtilir.

 

G- EKOLOJİK DURUM

a) Avlandırılacak türlerin bitkilerle ilişkileri,

1) Beslenme yönünden,

2) Barınma yönünden,

3) Yuvalanma ve kuluçkalama yönünden,

b) Avlandırılacak hayvanların diğer yabani hayvanlarla ilişkileri,

(Bu fıkrada avlandırılacak av hayvanlarına yararlı veya zararlı olabilen sürüngenler, anfibialar, balıklar, böcekler ve diğer hayvan grupları dikkate alınır.),

1) Birlikte yaşama yönünden,

2) Beslenme yönünden,

3) Besin rekabeti yönünden,

c) Avlandırılacak hayvanların yırtıcı ve zararlılarla ilişkileri,

belirtilir.

 

H- SAHANIN DEVLET AVLAĞI VEYA ÖRNEK AVLAK OLARAK TEFRİK VE TESİSİNİ GEREKTİREN SEBEPLER

 

İ- TEKLİFLER

a) Avlak olması için alınacak ön tedbirler,

b) Yapılması gereken tesisler (bu tesisler çevre ve su kirliliğine neden olmayacak şekilde planlanır.),

c) Araç ve gereçler,

d) Personel,

e) Tahmini maliyet,

f) İşletme şekli,

belirtilir.

 

J- SONUÇ

K-RAPOR EKİ: Mevcut yapı ve tesislerin işaretlendiği ve sınırlarının çizildiği 1/25.000’lik harita.

 

 

5.      Genel ve devlet avlaklarında avlanmasına izin verilecek türler

 

Genel veya devlet avlaklarında Çevre ve Orman Bakanlığınca Belirlenen Av Hayvanları Listesinde (Tablo 1) yer alan türlerin avlanmasına izin verilecektir. Çevre ve Orman Bakanlığınca Belirlenen Av Hayvanları Listesinde yer alan ancak Merkez Av Komisyonunca herhangi bir av döneminde koruma altına alınan türler genel veya devlet avlaklarında da avlanamaz. MAK kararları ile avlanması bölgesel olarak yasaklanan türler yasaklanan bölgelerdeki genel ve devlet avlaklarında da avlanamaz.

Çevre ve Orman Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan türlerin genel ve devlet avlaklarında avlanması yasaktır. Çevre ve Orman Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesi’nde olup da popülasyonları aşırı miktarda artarak avlağa zarar veren türlerin mücadele kapsamında avlanmalarına “Av ve Yaban Hayvanlarının ve Yaşam Alanlarının Korunması, Zararlılarıyla Mücadele Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik” hükümleri çerçevesinde izin verilir. Çevre ve Orman Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan ancak av turizmi kapsamında avlanmasına izin verilen herhangi bir türün (Tablo2) genel avlak olarak tescil edilen avlaklarda avlanması Av Turizmi Yönetmeliğinin 29 uncu maddesi hükmü gereğince yasaktır. Çevre ve Orman Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan ancak av turizmi kapsamında avlanmasına izin verilen herhangi bir türün (Tablo2) devlet avlağı olarak tescil edilen bir alanda bulunması durumunda bu türün/türlerin avlanmasına 31.07.2007 tarih ve B.18.0.DMP.03.01.490.03/90 sayılı yazımızla il müdürlüklerimize gönderilen 30.07.3007 tarih ve B.18.0.DMP.03.01/020/200 sayılı Genel Müdürlük Makam Olurunda izah edilen “Av Turizmi Kota Belirleme Esas ve Usulleri” ile “Yerli ve Yabancı Avcıların Av Turizmi Kapsamında Avlanmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin” ilgili maddeleri çerçevesinde her yıl düzenlenen “Av Yılı Av Turizmi Uygulamalarını İçerir İlkeler” doğrultusunda Genel Müdürlüğümüzce izin verilir. Çevre ve Orman Bakanlığınca Koruma Altına Alınan Yaban Hayvanları Listesinde yer alan ancak av turizmi kapsamında avlanmasına izin verilen türler Tablo 2’de verilmektedir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tablo 1: ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞINCA BELİRLENEN AV HAYVANLARI

 

TÜRLER

TÜRLER

Yabani Tavşan (Lepus europaeus)

Çilkeklik (Perdix perdix)

Ada Tavşanı (Oryctalagus cunicullus)

Sülün (Phasianus colchicus)

Çakal (Canis aureus)

Su Kılavuzu (Rallus aquaticus)

Tilki (Vulpes vulpes)

Saztavuğu (Gallinula chloropus)

Gelincik (Mustela Navilis/nivalis?)

Sakarmeke (Fulica atra)

Kokarca (Mustela putorius)

Poyrazkuşu (Haematopus ostralegus)

Kakım (Mustela erminia)

Yengeç Yağmurcunu (Dromas ardeola)

Porsuk (Meles meles)

Küçük Altın Yağmurcun (Pluvialis fulva)

Ağaç Sansarı (Martes martes)

Amerikan Altın Yağmurcun (Pluvialis dominica)

Kaya Sansarı (Martes foina)

Altın Yağmurcun (Pluvialis apricaria)

Kuyruksüren (Herpestes ichneumon)

Gümüş Yağmurcun (Pluvialis squatarola)

Yaban Domuzu (Sus scrofa scrofa)

Büyük Kızkuşu (Vanellus indicus)

Kızılgerdanlı Dalgıç (Gavia stellata)

Sürmeli Kızkuşu (Vanellus gregaria)

Karagerdanlı Dalgıç (Gavia arctica)

Akkuyruklu Kızkuşu (Vanellus leucura)

Buz Dalgıcı (Gavia Immer)

Kızkuşu (Vanellus vanellus)

Sümsükkuşu (Morus bassanus)

Büyük Kumkuşu (Calidris canutus)

Karabatak (Phalacrocorax carbo)

Aksokumlu kumkuşu (Calidris fuscicollis)

Gri Balıkçıl (Ardea cinerea)

Döğüşkenkuş (Philomachus pugnax)

Tarla Kazı (Anser fabalis)

Küçük Su Çulluğu (Lymnocryptes minimus)

Küçük Tarla Kazı (Anser brachyrhynchus)

Su Çulluğu (Bekasin) (Gallinago gallinago)

Sakarca (Anser albifrons)

Çulluk (Scolopax rusticola)

Boz Kaz (Anser anser)

Çamurçulluğu (Limosa limosa)

Yosun Kazı (Branta bernicla)

Kıyı Çamurçulluğu (Limosa lapponica)

Nil kazı (Alopochen aegypticus)

Sürmeli Kervançulluğu (Numenius phaeopus)

Fiyu (Anas penelope)

Kervançulluğu (Numenius arquata)

Büyük Çamurcun (Anas falcata)

Kara Kızılbacak (Tringa erythropus)

Boz Ördek (Anas strepera)

Kızılbacak (Tringa totanus)

Çamurcun (Anas crecca)

Yeşilbacak (Tringa nebularia)

Yeşilbaş (Anas platyrhynchos)

Sarıbacak (Xenus cinereus)

Kılkuyruk (Anas acuta)

Benekli Düdükçün (Actitis macularia)

Çıkrıkçın (Anas querquedula)

Kütkuyruklu Korsanmartı(Stercorarius pomarinus)

Kaşıkgaga (Anas clypeata)

Korsanmartı (Stercorarius parasiticus)

Macar Ördeği (Netta rufina)

Uzunkuyruklu Korsanmartı(Stercorarius longicaudus)

Elmabaş Patka (Aythya ferina)

Büyük Korsanmartı (Stercorarius skua)

Tepeli Patka (Aythya fuligula)

Kızıldeniz Martısı (Larus leucophthalmus)

Karabaş Patka (Aythya marila)

Büyük Karabaş Martı (Larus ichthyaetus)

Pufla (Somateria mollissima)

Karabaş Martı (Larus ridibundus)

Telkuyruk (Clangula hyemalis)

Küçük Gümüş Martı (Larus canus)

Kara Ördek (Melanitta nigra)

Karasırtlı Martı (Larus fuscus)

Kadife Ördek (Melanitta fusca)

Van Gölü Martısı (Larus armenicus)

Altıngöz (Bucephala clangula)

Gümüş Martı(Hazar Martısı) (Larus Cachinnans)

Tarakdiş (Mergus serrator)

Kutup Martısı (Larus hyperboreus)

Büyük Tarakdiş (Mergus merganser)

Büyük Karasırtlı Martı (Larus marinus)

Kınalı Keklik (Alectoris chukar)

Karaayaklı Martı (Rissa tridactyla)

Kaya Kekliği (Alectoris geraeca)

Kuzet Gümüş Martı (Larus argentatus)

Kum Kekliği (Ammoperdix griseogularis)

Bağırtlak (Pterocles orientalis)

Bıldırcın (Coturnix coturnix)

Kılkuyruk Bağırtlak (Pterocles alchata)

Gökçe Güvercin (Columba oenas)

Çöl Kuzgunu (Corvus ruficollis)

Kumru (Streptopelia decaocto)

Kuzgun (Corvus corax)

Küçük Kumru (Streptopelia senegalensis)

Alakarga (Garrulus glandarius)

Kaya Güvercini (Columba livia)

Saksağan (Pica pica)

Tahtalı (Columba palumbrus)

Küçük Karga (Corvus monedula)

Üveyik (Streptopelia turtur)

Ekin Kargası (Corvus frugilegus)

Çöl Toygarı (Ammomanes deserti)

Kara Leş Kargası (Corvus corone corone)

İbibik toygarı (Alaemon alaudipes)

Leş Kargası (Corvus corone pallescens)

Tepeli Toygar (Galerida cristata)

Sığırcık (Sturnus vulgaris)

Orman Toygarı (Lullula arborea)

Çiğdeci (Acridotheres tristis)

Tarlakuşu (Alauda arvensis)

Serçe (Passer domesticus)

Kıbrıs Kuyrukkakanı (Oenanthe cypriaca)

Söğüt Serçesi (Passer hispaniolensis)

Çöl Kuyrukkakanı (Oenanthe deserti)

Küçük serçe (Passer moabiticus)

Kızılca Kuyrukkakan (Oenanthe xanthoprymma)

Ağaç Serçesi (Passer montanus)

Büyük Kızılca Kuyrukkakan (Oenanthe moestra)

Çöl Serçesi (Carpospiza brachydactyla)

Karasırtlı Kuyrukkakan (Oenanthe lugens)

Sarıboğazlı Serçe (Petronia xanthocollis)

Aktepeli Kuyrukkakan (Oenanthe leucopyga)

İspinoz (Fringilla coelebs)

Tarla Ardıcı (Turdus pilaris)

Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla)

Öter Ardıç (Turdus philomelos)

Alamecek (Rhodopechys sanguinea)

Kızıl Ardıç (Turdus iliacus)

Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta)

Ökse Ardıcı (Turdus viscivorus)

Doğu Alameceği (Bucanetes mongolicus)

Karatavuk (Turdus merula)

Büyük Çütre (Carpodacus rubicilla)

Uzunkuyruklu Baştankara (Aegithalos caudatus)

Şakrakkuşu (Pyrrhula pyrrhula)

Duvar Tırmaşıkkuşu (Tichodroma muraria)

Kirazkuşu (Emberiza hortulana)

Çulhakuşu (Remiz pendulinus)

Doğu Kirazkuşu (Emberiza buchanani)

 

Kızılbaşlı Kirazkuşu (Emberiza bruniceps)

 

Tarla Kirazkuşu (Miliaria calandra)

 

 

 

Tablo 2: ÇEVRE VE ORMAN BAKANLIĞINCAKORUMA ALTINA ALINAN YABAN HAYVANLARINDAN AV TURİZMİ KAPSAMINDA AVINA İZİN VERİLEN TÜRLER

 

TÜRLER

Kurt (Canis lupus)

Boz Ayı (Ursus arctos)

Ala Geyik-Yağmurca (Cervus dama)

Kızılgeyik (Cervus elaphus)

Karaca (Capreolus capreolus)

Ceylan / Ahu (Gazella subgutturosa)

Çengelboynuzlu Dağkeçisi (Rupicapra rupicapra)

Yaban Keçisi (Capra aegagrus)

Yaban Koyunu (Ovis ammon gmelini)

Anadolu Yaban Koyunu (Ovis orientalis anatolica)

 

 

  1. Genel ve devlet avlaklarının tesisinde öncelik hangi türlere verilmelidir?

 

Genel ve devlet avlaklarının tesisinde ilk etapta il müdürlükleri sınırları içerisinde, avcılar tarafından çok fazla talep gören av hayvanı türlerinin yoğun olarak bulundukları sahalara öncelik verilecektir. İl müdürlüğü sınırları içerisinde özellikle keklik, tavşan, bıldırcın ve su kuşlarının yoğun olarak bulunduğu ve avcılığın yoğun olarak yapıldığı sahalar belirlenerek özelliklerine göre genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilecektir. Her il müdürlüğü 2010 – 2011 Av Dönemi Merkez Av Komisyonu Kararlarında ilan edilmek üzere en az bir adet devlet avlağı veya genel avlak tescil edecektir. Genel ve devlet avlaklarının tüm ülke genelinde tesis ve tescil işlemleri 2015 - 2016 av döneminden önce bitirilecektir. 2015 – 2016 av dönemine gelindiğinde ülkemizin avlak sistemi tesis edilmiş olacak ve hangi sahalarda hangi şartlarda av yapılacağı hangi sahalarda yapılmayacağı belirlenmiş olacaktır.  Avlakların devlet avlağı veya genel avlak olarak ayrımında türlerin özelliklerine göre hangi türün hangi avlak içerisinde yer alacağı hakkında aşağıda bilgiler verilmektedir.

           

·         Bıldırcın: Daha çok eğimin düşük olduğu tarım arazilerini tercih eder. Bıldırcının doğal olarak bulunduğu sahalar devlet avlağı veya genel avlak olarak ayrılmaya uygun alanlardır.

·         Keklik-Tavşan: Genel olarak aynı habitatı paylaşırlar. Makilik, bozuk baltalık ormanlar, veya gevenlerin olduğu veya olmadığı mera veya hazine arazileri tercih ederler. Bulundukları alan ormanda ise devlet avlağı hazine veya mera ise genel avlaklar içerisinde değerlendirilir. 

·         Su kuşları: Sulak alan ekosistelerini tercih ederler. Su kuşlarının bulundukları saha DSİ baraj Gölü ise devlet avlağı diğer yerler ise genel avlak olarak ayrılır.

·         Toy: Daha çok ova ekeneklerini tercih etmektedir. Bu türümüzün bulunduğu sahalar TİGEM arazileri vb. yerlerde devlet diğer yerlerde genel avlak olarak ayrılır.

·         Yaban domuzu: Her iki mülkiyette de bulunabilir bu türümüzün bulunduğu sahalar mülkiyete göre genel veya devlet avlağı olarak ayrılabilir. Yaban domuzunun av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir.

·         Yaban Keçisi: Kötürüm ağaç sınırı dediğimiz orman zonundan alpin zonuna geçiş bölgelerinde veya yalnız bir zonda bulunabilir bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet veya genel avlak olarak ayrılır. Yaban keçisinin av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir.

·         ÇBDK: Daha çok orman üst sınırında alpin zonda bulunur. Bulunduğu saha orman arazisi ise devlet diğer sahalar genel avlak olarak ayrılır. ÇBDK’nın av turizmi faaliyetlerinde avlattırılabilmesi için sahanın devlet avlağı olarak ayrılması gerekmektedir.

·          Karaca: Daha çok Karadenizde orman içi açıklıkların olduğu karışık ormanlarda yaşar. Bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet avlağı olarak ayrılacaktır.

·         Geyik: Ormanda yaşar bu türümüzün bulunduğu sahalar devlet avlağı olarak ayrılacaktır.

·         Yaban koyunu ve Ceylan: Genellikle Mera vasfındaki arazilerde yaşar. Bulundukları sahalar genel avlak olarak ayrılacaktır.

 

Ayrıca, ülkemizde av turizmi faaliyetlerinin yaptırılacağı sahalar 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 15 inci maddesine istinaden hazırlanan ve 08.01.2005 tarih ve 25694 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren “Yerli ve Yabancı Avcıların Av Turizmi Kapsamında Avlanmalarına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin” 29 uncu madde hükümleri çerçevesinde özel avlaklar, örnek avlaklar, devlet avlakları ve yaban hayatı geliştirme sahaları (YHGS) ile sınırlandırılmıştır. Bu nedenle, il müdürlüğü sınırları dahilinde yaptırılan av turizmi faaliyetlerinin aksamaması için ilk etapta örnek avlak ve yaban hayatı geliştirme sahaları haricinde av turizmi yaptırılan avlaklar devlet avlağı olarak tescil edilmelidir. Ülkemizde doğal olarak yayılış gösteren Kızıl Geyik, Ala Geyik, Karaca, Yaban Keçisi, Yaban Koyunu, Çengelboynuzlu Dağ Keçisi gibi uluslararası av turizmi faaliyetlerinde çok fazla talep edilen büyük memeli yaban hayvanları 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 4 üncü madde hükümleri çerçevesinde Bakanlığımızca koruma altına alınan yaban hayvanlarındandır. Ancak bu türlerimizin avına av turizmi kapsamında izin verilmektedir. Bu değerli türlerimizin İl müdürlüğü sınırları dahilinde yaban hayatı geliştirme sahaları ve örnek avlaklar dışındaki popülasyonlarının mutlaka devlet avlağı sınırları içerisine alınması uygun olacaktır. Bu türlerin habitat olarak kullandığı (beslenme, üreme, barınma, mevsimsel göç yerleri vb.) tüm sahaların da devlet avlağı sınırları içerisine alınması gerekmektedir.

Yaban domuzu ülkemizde yaptırılmakta olan av turizmi faaliyetlerinde birinci sırada talep gören bir türümüzdür. Ülkemizin av turizminden elde ettiği gelirin yaklaşık % 65-70’i yaban domuzu avından sağlanmaktadır. Bu nedenle, av turizmi faaliyetlerinin aksatılmadan yürütülmesi açısından il müdürlüğü sınırları içerisinde yaban domuzu avı yaptırılacak sahaların da devlet avlağı olarak tesis ve tescil edilmesi gerekir. Aksi takdirde ülkemizde av turizmi kapsamında yaptırılan yaban domuzu avı örnek avlakla ile sınırlı kalacaktır. Ülkemizde yaban domuzunun yoğun olarak bulunduğu Tablo 3’de belirtilen Orman İşletme Müdürlüklerinde öncelikli olarak yaban domuzlarının bulundukları sahalar tespit edilerek devlet avlağı olarak tescil edilmesi Genel Müdürlüğümüzce önerilmektedir.

 

Tablo 3: GENEL MÜDÜRLÜĞÜMÜZCE SINIRLARI İÇERİSİNDE

DEVLET AVLAĞI TESİSİ ÖNERİLEN ORMAN İŞLETME MÜDÜRLÜKLERİ

 

İLLER

ORMAN İŞLETME MÜDÜRLÜKLERİ

Adana

Karaisalı, Pozantı, Pos

Afyon

Afyon

Amasya

Amasya

Ankara

Kızılcahamam, Beypazarı, Nallıhan

Antalya

Antalya, Akseki, Elmalı, Alanya, Kaş, Finike, Gündoğmuş, Gazipaşa, Manavgat, Korkuteli

Balıkesir

Edremit

Bartın

Bartın, Ulus

Bolu

Bolu, Gerede, Mengen, Mudurnu, Seben

Burdur

Burdur, Bucak, Gölhisar

Çorum

Çorum, Kargı, İskilip

Çanakkale

Kalkım, Yenice, Bayramiç, Çan, Ayvacık

Çankırı

Çankırı, Çerkeş, Ilgaz

Eskişehir

Eskişehir, Çatacık, Mihalıçcık

Isparta

Isparta, Eğirdir, Sütçüler

Karabük

Eskipazar, Karabük, Yenice

Karaman

Karaman

Kastamonu

Kastamonu, Pınarbaşı, Azdavay, İhsangazi, Samatlar

Araç, Taşköprü, Tosya

Konya

Konya, Beyşehir, Akşehir

Mersin

Anamur, Mut, Silifke, Tarsus

Muğla

Köyceğiz, Fethiye, Marmaris, Milas

Sakarya

Sakarya, Geyve

Samsun

Bafra, Vezirköprü

Sinop

Sinop, Türkeli, Boyabat, Ayancık

Tokat

Tokat, Niksar, Arbaa, Almus

Yozgat

Çayıralan, Akdağmadeni

Zonguldak

Devrek, Dirgine

Hatay

Hatay, Dörtyol

Kütahya

Kütahya

Sivas

Sivas, Koyulhisar

Gümüşhane

Gümüşhane, Torul

Elazığ

Elazığ

 

 

  1. Genel ve devlet avlaklarında avcılığın düzenlenmesi

 

Genel ve devlet avlaklarında avına izin verilecek türlerin belirlenmesi ve bu türlerin için avlanma süreleri, günleri ve zamanlarının belirlenmesinde MAK kararlarının  esas alınacağı Avlak Yönetmeliğinin 16 ıncı maddesinde ifade edilmiştir. Ancak, 4915 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten 2009 yılına kadar geçen süre içerisinde Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının tesis edilememiş olması nedeniyle MAK kararları doğrultusunda avına izin verilen av hayvanlarının yıllık avlanma kotaları tespit edilememiştir. Bu zaman zarfında yapılan uygulamada, ülke genelinde av hayvanlarının azaldığı veya tükendiği sahalar ava kapatılmakta, ava açık olan sahalarda ise her bir avcının hangi türden kaç adet av hayvanı avlayacağı popülasyonların durumları değerlendirilmeden belirlenmektedir.  Başka bir değişle, 4915 sayılı Kanunda tanımlanan genel ve devlet avlaklarının 2009 yılına değin tesis edilememiş olması ülkemizde MAK kararları ile avlattırılan av hayvanlarının popülasyonlarının değerlendirilmesi amacıyla envanter çalışmalarının yapılamamasına neden olmakta bu sebeple de av hayvanlarının yıllık avlanma kotaları belirlenememekte dolayısı ile de avcı sayısı göz önüne alınarak avcı başına avlanma limitleri tespit edilememektedir. Halbuki MAK Yönetmeliğinin 27 inci maddesinde ifade edildiği üzere, Merkez Av Komisyonu, il av komisyonu kararlarını da göz önünde bulundurarak, avlanma sürelerini tespit ettiği av hayvanlarının popülasyon durumuna göre bir av günü için avcı başına avlanma miktarlarını ve bir günden fazla süren avlanmalarda nakil vasıtalarında bulunan avcı başına taşınabilecek avlanma miktarlarını tespit etmekle yükümlüdür. Aynı yönetmeliğin 25 inci maddesinde ifade edildiği üzere, popülasyonları azalan av hayvanlarının avının herhangi bir av döneminde yasaklanması da Merkez Av Komisyonunun yükümlülükleri arasındadır. Ancak, ülkemizde av hayvanlarının envanteri sınırları tespit edilmiş ve büyüklükleri belirlenmiş olması nedeniyle sadece örnek avlaklar ve yaban hayatı geliştirme sahalarında yapılmaktadır. Bu sahaların haricinde yaşayan av hayvanlarının envanterleri yapılamamakta dolayısı ile de popülasyonlarının durumları değerlendirilememekte bu sebeple de her yıl yapılan MAK toplantılarında avcı başına avlanma miktarlarının belirlenmesinde sıkıntılar yaşanmakta, belirlenen miktarlar da envanter verilerine dayandırılmadığı için av hayvanlarının nesillerini tehdit etmektedir. Bu durum ülkemizde birçok av hayvanı türünün nesillerinin bazı yörelerimizde tükenmesine bazı yörelerimizde de tehlike altına düşmesine neden olmuştur. Halbuki av ve yaban hayatı yönetiminde, yönetim birimi “saha” değil “popülasyon”dur. Gelişmiş ülkelerde av ve yaban hayatına ilişkin kararlar av ve yaban hayvanı popülasyonlarının büyüklük, yoğunluk, strüktür, doğum ve ölüm oranları gibi popülasyon dinamiklerine ilişkin envanter verileri göz önüne alınarak verilmektedir.

Bu nedenle, genel ve devlet avlaklarında avına izin verilecek türlerin avlanma miktarlarının belirlenmesinde MAK kararlarında olduğu gibi günlük limit sınırlaması yapılmayacaktır. Avına izin verilecek türlerin avlanma miktarları o av döneminde avlaktan hasat edilecek av dönemi kotaları olarak hesap edilecek ve belirlenen kotalar kadar hasat yapılmasına izin verilecektir. Herhangi bir genel veya devlet avlağında avına izin verilen bir türün o av dönemi için belirlenen kotasının kullanılması durumunda o tür için MAK kararlarında belirlenen avlanma süresi sona ermemiş olsa dahi devlet avlağında o türün avı kapatılacaktır.

 

8. Genel ve devlet avlaklarının yönetimi, işletilmesi, işlettirilmesi ve denetimi

 

Devlet avlaklarının yönetimi, işletilmesi ve işlettirilmesi Avlak Yönetmeliğinin 15 inci maddesinde ifade edildiği üzere il müdürlüğü tarafından yapılır. Devlet avlaklarında avlanmasına izin verilecek av hayvanları, avlanma süreleri, zamanı ve günleri, yasaklanan avlanma araç ve gereçleri  MAK kararları doğrultusunda belirlenir.

Metinde daha önce de izah edildiği üzere, 4915 sayılı Kanun avlakların ayrılmasında mülkiyeti esas almıştır. Özel mülkiyetteki araziler özel avlak, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki sahalar sahadan sorumlu kamu kurum veya kuruluşunun muvafakatı alınarak genel veya devlet avlağı olarak ayrılabilecektir. Tanımından da anlaşılacağı üzere, örnek avlak, sahadan sorumlu kamu kurum veya kuruluşunun muvafakatı alınarak tescil edilen devlet avlakları ve genel avlaklar içinden özel veya tüzel kişilere işlettirilmek üzere seçilecek avlaklardır. Örnek avlak statüsü görüldüğü üzere mülkiyet ile ilgili olmayıp kamu kurum veya kuruluşlarının tasarrufu altında olan genel ve devlet avlaklarının işlettirilmesi ile ilgili bir statüdür. Başka bir deyişle, eğer herhangi bir genel avlak veya devlet avlağı özel veya tüzel kişilere kiralanarak işlettirilecek ise bu avlağa örnek avlak statüsü verilerek MAK kararlarından bağımsız olarak idarenin hazırlayacağı avlanma planı, idari ve teknik şartname doğrultusunda işlettirilecektir. Avlak yönetmeliğinin 16 ıncı maddesinde ifade edildiği üzere, genel ve devlet avlaklarında avın açılması ve kapatılması ile avcılığın düzenlenmesi MAK kararları ile yapılmaktadır. Takdir edilir ki, MAK kararları ile avcılığın düzenlediği bir avlağın ihale ile özel veya tüzel kişilere işlettirilmesi yine MAK kararları ile olmak durumundadır ki MAK’ın böyle bir yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle, Avlak yönetmeliğinin 15 inci maddesinde “işlettirilir” sözcüğünden kastedilen de avlağın statüsünün örnek avlak olarak değiştirilmesi ve örnek avlak olarak işlettirilmesidir. Zira, Avlak Yönetmeliğinde, genel ve devlet avlaklarının hangi şartlarda işlettirileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamasına karşın, örnek avlakların hangi şartlarda işlettirileceği açık ve net olarak belirtilmiştir.  Avlak Yönetmeliğinin 39 uncu maddesinde ifade edildiği üzere, işletmeye verilen örnek avlak işletmecilerinin avlak yönetiminin idari ve teknik yönlerini bilen  “Avlak Yöneticisi” istihdam etmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Avlak yöneticisi, Avlak Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin “r” bendinde tanımlandığı üzere İşlettirilen örnek avlakların Avlak Yönetmeliğini hükümlerine uygun olarak yönetilmesinden sorumlu olan, fakültelerin orman mühendisliği, orman endüstri mühendisliği, veteriner hekimliği, ziraat mühendisliği ve biyoloji bölümünden mezun olmuş ve yaban hayatı yönetimi konusunda Genel Müdürlüğümüzce verilecek sertifikaya sahip kişileri ifade etmektedir. Bu nedenle, genel ve devlet avlakları özel ve tüzel kişilere işlettirilmek üzere kiralanacak ise statüsü örnek avlak olarak değiştirilir, uygulanan mevzuat çerçevesinde Genel Müdürlükçe belirlenecek teknik ve idari şartname, sözleşme ile asgari yeterlilik şartlarını yerine getiren avlak işletmecisi tarafından işletilir. Örnek avlaklar genel ve devlet avlakları içerisinden avlağın tamamı veya sadece avlağın içerisindeki herhangi bir türün kullandığı alan kadar belirlenerek seçilebilir. Örneğin içerisinde baraj gölü de bulunan ve büyüklüğü 20.000 hektar olan Aksaray İli, Ortaköy İlçesi, Balcı mevkiinde tesis ve tescil edilmiş olduğu varsayılan Ortaköy-Balcı Devlet Avlağı içerisinde Yaban Domuzu, Keklik, Yaban Tavşanı, Çakal, Tilki, Kaya Sansarı, Kaya Güvercini ve Yeşilbaş gibi av hayvanı türleri bulunmaktadır. Bu türler avlak sınırları içerisinde sırasıyla 10.000, 20.000, 15.000, 20.000, 20.000, 10.000, 10.000 ve 4.000 hektarlık alanları kullanmaktadır. Bu avlağın yaban domuzu bulunan 10000 hektarlık bir bölümü ayrılarak yaban domuzu örnek avlağı olarak tescil edilebilecektir. Ortaköy-Balcı Devlet Avlağı ilgili kurumların muvafakatları alınarak tescil edilmiş bir devlet avlağı olduğu için, bu avlağın içerisinden seçilen 10000 hektarlık bir bölümünün yaban domuzu örnek avlağı olarak tescil edilebilmesi için ilgili kurumlardan muvafakat alınması gerekmeyecektir. Örnek avlakların tescil edilmemiş genel ve devlet avlaklarından seçilmek istenmesi durumunda orman arazileri için 26.07.2004 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.01/253.00/105 sayılı yazımız ekinde il müdürlüklerimize gönderilen protokol çerçevesinde Orman İşletme Müdürlüklerinden,  tarım arazileri için 10/8/2001 tarihli ve 24489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarım Arazilerinin Korunması ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik” kapsamında tarım il müdürlüklerinden, mera, yaylak ve kışlaklar için ise il mera komisyonlarından görüş alınır ve avlak ön etüt raporu ekleri olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilir.

Yaban Hayvanlarının popülâsyonlarının sürekliliğini sağlayıcı koruma, bakım,  avcılığın doğal hayata zarar vermeden yürütülmesini sağlamak ve yöre halkının yaban hayatı kaynaklarının varlığından oluşan katma değerden yararlandırılmasını sağlayarak kırsal kesime kaynak aktarmak bakanlığımızın temel hedefidir. Bu hedefin yasal altlığının oluşturulabilmesi için  4915 sayılı yasanın 11. maddesinin 2. bendinde “Özel avlaklar dışındaki avlakların işletilmesi amacıyla bu avlaklarda sahası bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile koruma, üretim, bakım ve avcılığın düzenlenmesi karşılığı işbirliği yapılabilir. İşbirliği yapılan avlaklardan sağlanan gelirden, köy tüzel kişiliklerine ve belde belediyelerine verilecek miktar, sahaların özelliğine göre Bakanlıkça belirlenir.” hükmü getirilmiştir. Bu hüküm çerçevesinde örnek avlaklar ve örnek avlaklar dışında yapılan av organizasyonlarından Köy Tüzel Kişilikleri ve Belde belediyelerine 30.06.2006 tarih ve B.18.0.DMP.03.04/500.99-384/4137 sayılı yazımız ile il müdürlüklerimize gönderilen Bakanlık Makamının 30.05.2006 tarih ve B.18.0.DMP.03.04/500.00-85 sayılı oluru ile pay verilmektedir.

İl müdürlüklerimizce işletilecek olan genel avlaklar veya devlet avlaklarında da koruma ve avcılığın düzenlenmesi karşılığı bu avlaklarda sahası bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile işbirliği yapılabilecektir. Genel ve devlet avlaklarında koruma ve avcılığın düzenlenmesi karşılığı bu avlaklarda sahası bulunan köy tüzel kişilikleri ve belde belediyeleri ile yapılacak işbirliğinin içeriği ve avlakların işletilmesinden sağlanan gelirden köy tüzel kişiliklerine ve belde belediyelerine verilecek miktarlar Bakanlığımızca belirlenecektir.         

Avlak Yönetmeliğinin 35 inci maddesinde ifade edildiği üzere, avlaklarda av hayvanlarından elde edilecek her türlü ürünün yurt içi veya yurt dışına nakli, devredilmesi, ticareti, kullanılması ve benzeri gibi işlemler, 4915 sayılı Kanun ile bu Kanuna bağlı çıkartılan yönetmelikler, MAK kararları, 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Karantina Kanunu ile bunlara bağlı çıkartılan yönetmelikler ve taraf olduğumuz ulusal ve uluslararası sözleşme esaslarına göre yapılır.

Genel ve devlet avlaklarının ve burada yapılan işlemlerin denetlenmesi Avlak Yönetmeliğinin 34 üncü madde hükümleri çerçevesinde Genel Müdürlük tarafından yapılır veya yaptırılır. 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile mülki amirliklere verilen denetim hakkı saklıdır.

 

9.      Genel ve devlet avlaklarında diğer kuruluşların faaliyetleri

 

 

Avlaklarda silvikültürel ve tarımsal faaliyetler hedef tür veya türlerin biyolojik ve ekolojik istekleri dikkate alınarak Avlak Yönetmeliğinin 17 inci maddesi çerçevesinde yapılır. Avlaklarda yangınla mücadele 6831 sayılı Orman Kanunu ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde yaban hayvanlarının hastalık ve zararlılarıyla mücadele ise 6968 sayılı Kanun ve 3285 sayılı Kanun hükümleri ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde yapılır. Tüm avlaklarda sebebi belirlenemeyen hayvan ölümleri veya 3285 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine göre belirlenen ihbarı zorunlu hastalıklar görüldüğü takdirde bu durum il müdürlüğü tarafından yirmi dört saat içerisinde tarım il/ilçe müdürlüğüne ve Genel Müdürlüğümüze bildirilir.

 Avlaklarda yaban hayvanlarının ve yaşam alanlarının korunması ile yaban hayvanlarının zararlılarıyla mücadele 24.10.2005 tarih ve 25976 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren “Av ve Yaban Hayvanlarının ve Yaşam Alanlarının Korunması, Zararlılarıyla Mücadele Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin” ilgili maddeleri çerçevesinde Genel Müdürlüğün uygun görüş vermesi durumunda yapılacaktır.  Genel ve devlet avlaklarında sağlık taraması Avlak Yönetmeliğinin 42, hastalıkların ihbarı 43, tecrit, dezenfeksiyon, itlaf ve ölen hayvanlara yapılacak iş ve işlemler 44 üncü madde hükümleri çerçevesinde yapılır. Avlaklara yapılacak bina ile yapılar ve yerleri Avlak Yönetmeliğinin 40 ıncı maddesinde ifade edildiği üzere ön etüt raporunda belirtilerek harita üzerinde gösterilir. Avlaklarda yapılacak bu bina ve yapılar, çevre ve su kirliliğine neden olmayacak şekilde planlanmalıdır.

 

10. 

11. 

12. 

 

 

 

 

 

10. Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan av hayvanlarının kullandıkları alanların belirlenmesi

 

Doğada birçok yaşam birliği kurulmuştur. Rakım, bitki örtüsü, eğim, iklim, bakı gibi etkenler hayvanların tercih ederek kullandıkları habitatların belirlenmesini sağlamaktadır. Örneğin bir devlet avlağında yaşamını sürdüren üç adet türün her biri devlet avlağının belirli bir bölümünü veya avlağın tümünü kullanıyor olabilir. Daha önce de belirtildiği üzere avlakların ayrımında mülkiyet esas alınmıştır. Mülkiyet esas alınarak herhangi bir saha genel veya devlet avlağı olarak ayrıldıktan sonra avlak içerisinde kalan türlerin avlak sahasının kabaca ne büyüklükte bir alanını kullandıklarının belirlenmesi gerekir. Avlak içerisinde kalan av hayvanlarının avlağın ne büyüklükte bir alanını kullandıklarının belirlenmesi türlere göre yıllık (av dönemi) avlanma kotalarının hesaplanmasında kullanılacaktır.

 

  1. Avına izin verilen türlerin yıllık (av dönemi) avlanma kotalarının belirlenmesi

 

Yaban hayatının korunması, planlanması ve yönetimi popülasyonlar bazında yapılmaktadır. Bu nedenle, avlanma planlarının hazırlanması için popülasyonların büyüklük, yoğunluk, dağılım ve strüktür gibi karakteristikleri ile natalite, mortalite ve göçler gibi dinamiklerine ilişkin bilgilere ihtiyaç vardır.  Belirli bir alanı paylaşan ve aralarında üremenin gerçekleşebildiği bireylerin oluşturduğu topluluk popülasyon olarak adlandırılmaktadır.  Popülasyonu meydana getiren fertlerin sayısı popülasyon büyüklüğü olarak tanımlanır. Popülasyon yoğunluğu birim alana düşen fert sayısı olarak ifade edilmektedir. Ülkemizde popülasyon yoğunlukları Ayı, Kurt ve Vaşak gibi büyük memeli yırtıcılar için 10000 hektardaki birey sayısı diğer türler için 100 hektardaki birey sayısı olarak ifade edilmektedir. Herhangi bir yaban hayvanı popülasyonu iki temel gücün etkisi ile şekillenir. Bunlardan birincisi üreme potansiyeli diğeri ise çevre direncidir. Üreme potansiyeli türün biyolojisine özgü ve nisbeten sabit bir değer olmakla beraber yoğunluğa – bağımlı popülasyonlarda birey sayısı taşıma kapasitesine yaklaştığında üreme potansiyelinde azalma gözlenir. Minimum üreme yoğunluğunun üzerinde ve gelişmekte olan bir popülasyonda bireyler serbestçe beslenir, büyür, erginleşir ve çoğalırlar. Buna karşılık yoğunluğu artarak taşıma kapasitesine ulaşan bir popülasyon çevre direnci nedeniyle gerileme sürecine girer. Ağır hava şartları, kaçak avcılık, besin için rekabet, hastalıklar ve yırtıcıların etkisi çevre direncini oluşturmaktadır.

Avlanma planlarının temel amacı avlattırılması hedeflenen türün popülasyon yoğunluğunun üremenin en hızlı olduğu bir yoğunluk seviyesinde tutularak bu seviyenin üzerindeki artımın hasat edilmesidir. Optimum yoğunluk olarak adlandırılan bu yoğunluk seviyesi popülasyonun optimum seviyede gelişim ve üremesine imkan vermektedir. Avlanma planlarında Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu (HİGMPY) olarak söz edilecek olan bu seviyede çoğalma maksimuma yakındır. Bu seviyedeki bir popülasyon avlakta yeterli miktarda besin, örtü ve su bulabilmekte dolayısıyla böyle bir popülasyonda habitat elemanlarının kıtlığından kaynaklanan ölümler olmamaktadır. Böyle bir popülasyondaki bireyler hastalıklara daha dayanıklı ve kötü hava koşullarına daha dirençli olurlar. Bu bireylerin trofeleri, vücut ölçüleri, büyüme ve gelişmeleri maksimum ölçülerde olmaktadır. Genel Müdürlüğümüzün yurt çapında sürdürmekte olduğu etüt-envanter çalışmaları ışığında ülkemizdeki av hayvanı türlerinin popülasyon büyüklükleri, yoğunlukları, üreme potansiyeli ile ergin ve yavruların yaşama oranları (çevre direnci) gibi popülasyon dinamiğine ilişkin temel bilgilere dayanılarak, uluslararası yayınlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle genel ve devlet avlaklarında avına izin verilecek türlerin yıllık avlanma kotalarının belirlenmesinde esas alınacak HİGMPY’ler ve Avlanma Katsayıları belirlenmiştir. Avlanma Katsayısı herhangi bir türün üreme potansiyeli ve o türün bulunduğu ortamın çevre direnci göz önüne alınarak hesaplanan bir katsayıdır. Avlanma katsayısı ülkemizde yerleşik olarak yaşayan yaban domuzu, keklik, tavşan gibi av hayvanları için nispeten sabit olarak alınabilecek bir rakam olmakla birlikte ülkemizde geçici olarak bulunan göçmen kuşlar için hesaplanması bir hayli güç bir katsayıdır. Bu nedenle, göçmen kuşlar ve özellikle sulak alanlarımızı geçici bir süre kullanan su kuşları için hesaplanan avlanma katsayılarında sökün dönemlerinde yapılan gözlem ve envanter çalışmaları göz önünde bulundurularak avlanma katsayıları her yıl Genel Müdürlüğümüzce belirlenecektir.  Merkez Av Komisyonu Kararları çerçevesinde 2009 – 2010 av döneminde avlanmasına izin verilen türler ve bu türler için belirlenen HİGMPY’ler (100 hektardaki birey sayısı) ve Avlanma Katsayıları Tablo 4’de verilmektedir. Tablo 4’de bonitet sınıflaması yapılan türlerin bonitet tespiti yaban domuzu için 11/04/2005 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-108 sayılı, keklik türleri için ise 01.08.2006 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-124 sayılı Genel Müdürlük Makam Olurları doğrultusunda yapılacaktır.

 

 

Tablo 4: 2009-2010 AV DÖNEMİNDE MERKEZ AV KOMİSYONU KARARLARI ÇERÇEVESİNDE AVINA İZİN VERİLEN AV HAYVANLARININ HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUKLARI VE AVLANMA KATSAYILARI

 

 

TÜRLER

 

HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUĞU (HİGMPY)

 (100 HEKTARDAKİ BİREY SAYISI)

AVLANMA KATSAYISI

Yaban Domuzu

  1. Bonitet: 5
  2. Bonitet: 4
  3. Bonitet: 3

0.20

Çakal

2

0.15

Tilki

2

0.12

Yaban Tavşanı

2

1.50

Ada Tavşanı

3

1.50

Kaya Sansarı

2

0.20

Ağaç Sansarı

2

0.20

Kum Kekliği

Kınalı Keklik

Kaya Kekliği

  1. Bonitet: 12
  2. Bonitet: 8

2.00

Karatavuk

8

1.00

Bıldırcın

8

2.00

Çulluk

(Orman çulluğu)

2

0.50

Suçulluğu (Bekasin)

4

1.00

Üveyik

10

0.30

Kaya Güvercini

10

0.50

Tahtalı

5

0.50

Sakarmeke

10

1.50

Sakarca Kazı

(Yaban kazı)

6

1.00

Yeşilbaş

6

1.00

Bozördek

6

1.00

Fiyu

4

1.00

Kirik-Çamurcun

11

1.00

Macar Ördeği

6

1.00

Tepeli Patka

4

1.00

Kılkuyruk

5

1.00

Karabaş Patka

4

1.00

Elmabaş Patka

5

1.00

Kara Ördek

3

1.00

Çıkrıkçın

4

1.50

Altıngöz

3

1.50

 

 

Genel ve devlet avlaklarında avlanma, avına izin verilen türlerin doğal ortamda çoğalmalarının sağlanması ve Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu üzerindeki artım miktarının avlattırılması esasına dayandırılacaktır. Genel ve devlet avlaklarında herhangi bir türün avına izin verilebilmesi için o türün avlak sahasındaki popülasyon yoğunluğunun en az Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu kadar olmak zorundadır. Eğer avlak sahasında avına izin verilecek türün popülasyon yoğunluğu o tür için belirlenen Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğundan  daha az ise devlet avlağında o türün avına izin verilmeyecektir.

Genel ve devlet avlaklarında herhangi bir türün avına izin verilebilmesi için o türün avlak sahasındaki popülasyon yoğunluğunun en az Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu kadar olup olmadığına sahada yapılacak envanter çalışmaları ile karar verilecektir. İl müdürlükleri, tesisi düşünülen avlak sahasında bulunan av hayvanı türlerinin üreme dönemi öncesi envanterini yaparak sahada bulunan av hayvanı popülasyonlarının yoğunluklarının en az bu türler için hesap edilen ve Tablo 4’de belirtilen Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunlukları kadar olup olmadığına karar verirler. Bu amaçla, tesisi düşünülen avlak sahası avcı derneklerinden ve avlak sahası içi veya yakınında bulunan köylerden temin edilen mihmandarlar ile gezilerek sahada doğal olarak bulunan popülasyonların değerlendirilmesi avcı ve köylülerin de görüşleri alınarak yapılır ve bir tutanakla tespit edilir. Bu tutanak avlak ön etüt raporu eki olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilir. İl müdürlükleri 4915 sayılı kanunun 3 üncü madde hükümleri çerçevesinde avcı kuruluşlarının kurulması ve çalışmalarının teşviki amacıyla avlak sahasında bulunan av hayvanlarının popülasyon yoğunluklarının belirlenmesinde 06.05.2008 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.03.010.06.01/250 sayılı “Avcı Dernekleri ve Av Bayileri Aracılığı ile Avlanma İzin Kartı Satışı” konulu Genelge gereğince derneklerle yapılacak işbirliği protokolü ekinde yer alan anket formunda izah edilen envanter tekniğini de kullanabilirler. İl müdürlüklerinin genel veya devlet avlaklarında yaptıracakları envanter çalışmalarında yukarıda sözü edilen Genelge çerçevesinde avcı dernekleri ile işbirliği yapabilirler.

Merkez Av Komisyonu Kararları çerçevesinde avlanmasına izin verilen türlerin genel avlak veya devlet avlağındaki kullandığı saha büyüklükleri ve bu sahalardaki popülasyonların yoğunlukları envanter çalışmaları ile tespit edilerek avlak bazında yıllık (av dönemi) avlanma kotaları aşağıda verilen formül ile hesap edilir.

 

Yıllık Avlanma Kotası = (Hasat İçin Gerekli Minimum Popülasyon Yoğunluğu) X (Türün Avlak İçerisinde Kullandığı Toplam Alan) / 100 X (Avlanma Katsayısı)

 

Örneğin, içerisinde baraj gölü de bulunan ve büyüklüğü 20.000 hektar olan Aksaray İli, Ortaköy İlçesi, Balcı mevkiinde tesis edilmiş olduğu varsayılan Ortaköy-Balcı Devlet Avlağı içerisinde Yaban Domuzu, Keklik, Yaban Tavşanı, Çakal, Tilki, Kaya Sansarı, Kaya Güvercini ve Yeşilbaş gibi av hayvanı türleri bulunmaktadır. Bu türler avlak sınırları içerisinde sırasıyla 10.000, 20.000, 15.000, 20.000, 20.000, 10.000, 10.000 ve 4.000 hektarlık alanları kullanmaktadır. Yaban domuzunun avlakta bulunduğu sahalar 11/04/2005 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-108 sayılı olur çerçevesinde değerlendirilerek 3. bonitet olarak, kınalı keklik türünün bulunduğu sahalar 01.08.2006 tarih ve B.18.0.DMP.0.03.00/250.00-124 sayılı olur çerçevesinde değerlendirilerek 2. bonitet olarak tespit edilmiştir. Avlak sahasında bulunan türlerin yıllık avlanma kotaları hesaplanarak Avlak Ön Etüt Raporu Eki olarak Genel Müdürlüğümüze gönderilecek bilgiler Tablo 5’te verilmektedir. İl müdürlükleri tescil ettikleri her bir devlet avlağı veya genel avlak için bir adet “GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU” düzenleyerek Avlak Ön Etüt Raporu eki olarak Genel müdürlüğümüze gönderirler.

İl müdürlükleri tarafından devlet avlağı veya genel avlak olarak tescil edilen sahaların Ön Etüt Raporlarının bir örneği bu sahaların 1/25.000 lik haritası ile birlikte bilgilendirmek amacıyla en geç Şubat ayı sonuna kadar Genel Müdürlüğümüze gönderilir. Genel avlak veya devlet avlağı olarak tescil edilen sahalar Merkez Av Komisyonu kararlarında ilan edilir. Avlak Ön Etüt Raporu ekleri olarak Genel müdürlüğümüze gönderilecek diğer belgeler aşağıda belirtilmektedir.

·        Genel ve devlet avlakları içerisinde kalan orman arazileri için orman işletme müdürlüklerinden,  tarım arazileri için tarım il müdürlüklerinden 10/8/2001 tarihli ve 24489 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Tarım Arazilerinin Korunması ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik” kapsamında, mera, yaylak ve kışlaklar için il mera komisyonlarından alınan “UYGUN GÖRÜŞ “ yazıları

  • İl müdürlüklerinin tescil ettikleri her bir devlet avlağı veya genel avlak için düzenleyecekleri Tablo 5’de bir örneği verilen “GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU”

 

 

Tablo 5: GENEL AVLAK VEYA DEVLET AVLAĞI YILLIK AVLANMA KOTALARI BİLDİRİM FORMU

 

İl Müdürlüğü: Aksaray

Avlak Adı: Ortaköy – Balcı Devlet Avlağı

Avlak Büyüklüğü (ha): 20000 hektar

 

 

TÜRLER

TÜRÜN AVLAK İÇERİSİNDE KULLANDIĞI TOPLAM ALAN (TAİKTA) (ha)

 

HASAT İÇİN GEREKLİ MİNİMUM POPÜLASYON YOĞUNLUĞU (HİGMPY)

(100 HEKTARDAKİ BİREY SAYISI)

AVLANMA KATSAYISI

YILLIK AVLANMA KOTASI =  (HİGMPY) X (TAİKTA) / 100 X (AVLANMA KATSAYISI)

Yaban Domuzu

10000

3. Bonitet: 3

0.20

60

Çakal

20000

2

0.15

60

Tilki

20000

2

0.12

48

Kınalı Keklik

20000

2.Bonitet: 8

2.00

3200

Yaban Tavşanı

15000

2

1.50

450

Kaya Sansarı

10000

2

0.20

40

Kaya Güvercini

10000

10

0.50

500

Yeşilbaş

4000

6

1.00

240

 

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Avcılık Avcı sayfası www.avlak.com © 2000 AVLAK.com - Templates Joomlashine - www.avlak.com/forum AVLAK Forum